Voorstellingen 2014 – 2015

Johan en Digna zijn een singer-songwriter duo plus: ze leven en werken samen. Songs schrijven is voor hen een manier om zichzelf te ontdekken en te ontwikkelen, een authentiek duo met een organische flow.

Zangeres Digna Janssen en multi-instrumentalist Johan Smeets hebben inmiddels na 4 albums, met liedjes op de rand van pop, singer-songwriter, klassiek en folk, al overtuigend bewezen dat ze blijvertjes zijn. De recensies liegen er niet om.

Samen met Marie-José Didderen op cello en Wim Spaepen op viool word je meegenomen in een unieke sound die alles te maken heeft met persoonlijke verhalen, een warm thuis, vergeelde foto’s en simpele, diepe schoonheid. Met een nieuw album in de maak, zal Jodymoon in het aankomend seizoen al wat tipjes van de sluier oplichten.

Als voetnoten bij een levensgeschiedenis van een van de grootste Europese componisten wisselen in Bach Stress de muziek van Bach voor viool solo en historische brieven en documenten uit Bachs leven elkaar af. Carla Hardy heeft de teksten, afkomstig van Bach zelf, van zijn zoon Carl Philipp Emanuel en van bevriende componisten, vorsten, kerkbestuurders en stadsbestuurders, tot scènische fragmenten omgewerkt. De muziek van Bach wordt uitgevoerd door de violist Jeroen de Groot.

Uit die dramatische fragmenten in een voortdurende wisselwerking met Bachs muziek ontstaat geleidelijk een tot dusverre onbekend beeld van Bach. Hoe hij zwoegde om de eindjes aan elkaar te knopen, orgels keurde, slijmde, ruzie maakte, eer en roem vergaarde, gefrustreerd raakte.

Whitney Houston, Amy Winehouse, Billie Holiday, Etta James, Janis Joplin, Judy Garland…
Allemaal wereldberoemde zangeressen! Dode zangeressen. Allen ten onder gegaan aan hun eigen roem, en aan drugs. Roem moet wel een niet te dragen lot zijn. Roem en drugs lijken wel een stel. Het is slechts aftellen tot de volgende grote ster er een eind aan maakt (al of niet per ongeluk). Dan zal ze ook mogen toetreden tot de Dode Zangeressen Club.

Mirjam van Dam, Nederlandse zangeres, is veel te gezond, gesetteld en verantwoordelijk voor zo’n gevaarlijk en succesvol artiestenbestaan. Maar daar legt ze zich niet bij neer! In deze komische muzikale show haalt ze alles uit de kast om haar idolen te doorgronden en zich aan hun levens te spiegelen. Ze gaat tot de bodem voor die Eeuwige Roem! Nou ja, bijna tot de bodem… Want echt dood wil ze nog niet.

In Lied van mijn vader zingt zoon Ernst de Corte liedjes van vader Jules de Corte. Dat roept bij hem veel persoonlijke herinneringen op: ‘Men kent mijn vader van liedjes als “Ik zou wel eens willen weten” en “Hallo Koning Onbenul”. Virtuoos pianist, woordkunstenaar, meester van het luisterlied, zanger met een kritische blik op de maatschappij. Hij was ook een man met tegenstrijdigheden. Van diep religieus in zijn jonge jaren, naar overtuigd atheïst op latere leeftijd. Ik ken mijn vader ook als een vrolijke man met een enorm gevoel voor humor. Als de werkster binnenkwam zong hij “Dag mevrouw van Velzen…” op de melodie van Lili Marleen. Hij was ook een verzamelaar van bijzondere klokken. Elke dag deed hij zijn
ronde om zijn meer dan 50 klokken op te winden’.

Jules’ nalatenschap, de eindeloze hoeveelheid liedjes, brengt bij Ernst niet alleen herinneringen naar boven. Hij leert er zijn vader en zichzelf steeds beter door kennen.

Go Big Or Go Home is de titel van het tweede theaterprogramma van Hammondspeler Rob Mostert en zijn Rob Mostert Hammond Group.

In 2011 neemt Mostert zijn debuutalbum Englewood Cliffs Sessions op met niemand minder dan Blue Note legende Rudy van Gelder in New Jersey. Twee jaar later gaat hij voor zijn album Go Big Or Go Home een stapje verder. Zijn standaard hammond trio + zangeres krijgt versterking van een swingende blazerssectie waardoor de traditionele jazz roots worden gecombineerd met een groovy mix van soul en sexy funk.

Go Big Or Go Home is ook de titel van zijn tweede theatervoorstelling. Onder het motto ‘A bigger band, a bigger sound’ vult de nu 7-man sterke Rob Mostert Hammond Group het programma van begin tot eind met een dampende show waar je niet omheen kunt. In de Memphis Soul traditie van King Curtis, Billy Preston en Booker T & the MG’s worden eigen tracks afgewisseld met all time favourites van zowel de muzikanten zelf als van het publiek.

“Als je geen pech hebt, heb je al mazzel genoeg”, was de tekst boven de werktafel van de legendarische Ajax-voorzitter Jaap van Praag. Hij had namelijk nagenoeg al zijn familieleden in het concentratiekamp verloren.

Boven de werktafel van Martin Šimek hangt een overlijdensbericht: “Vijf minuten voor zijn dood zag hij er nog uit of hij zijn hele leven voor zich had. Toch op zijn 94e alsnog onverwacht overleden.”

Als oud-tennisser is Šimek vertrouwd met het feit dat het leven een enkelspel is. En bovendien inderdaad enkel een spel, wat het niet minder ernstig maakt. Alleen wie tegen zijn verlies kan, zal in het zweet zijns aanschijns hartelijk om zichzelf kunnen lachen.

Vitamine C wordt u door Clementine en band vocaal opgediend. In de donkere wintermaanden kan het publiek wel een positieve boost gebruiken. In haar vorige concert Roest! vertelde en zong Clementine over haar roots als schippersdochter. Haar vader was vaak op zee, maar als hij thuiskwam klonk er Ierse muziek in huis. Muziek die de verveling verdreef van de eindeloze uren aan boord, zoals sinaasappels een remedie tegen de scheurbuik vormden. De Vitamine C uit de sinaasappels presenteert Clementine nu als muzikale variant. Verleidelijke en meeslepende muziek tegen de culturele scheurbuik van een periode waarin ministers de jonge sinaasappel aanplant dreigen te vertrappen.

De muziek en zang in Vitamine C bevordert de fysieke en emotionele gezondheid. Clementine is de sirene die u met haar sirenenzang over de rivier lokt. De verbinding met de Keltische muziek is voor haar een natuurlijk gegeven. Zij komt letterlijk thuis als ze Ierse muziek zingt. Met haar warme stem en présence omhelst ze het publiek. Met een sound uit het hier en nu ontstaat er een authentiek concert dat raakt.

Watervolk is de nieuwe muziekvoorstelling van de groep Souldada.

Het gedicht ‘Watervolk’ van de Zuid-Afrikaanse Carina Stander is het uitgangspunt. Door zijn stromende veranderlijkheid is water een symbool van het continue verlopende leven.

Alles staat in Watervolk in het teken van de verhalen over verandering: De vergankelijkheid en de onvoorspelbare toekomst. Het water komt in verschillende gedaantes terug op het podium. Er wordt muziek gemaakt op een oceandrum, een kano en een schelp.

Eerdere projecten van Souldada zoals Cancao en Oer de Grins waren te zien op festivals zoals Oerol en Mundial en in diverse theaters in Nederland en Zuid-Afrika.

Honderd jaar geleden werd in Nederland de eerste tango gedanst. Deze Argentijnse dans met Afrikaanse en Europese wortels bracht een schok teweeg en de pers sprak er schande van. De expliciete, erotisch getinte dansmuziek werd echter door het publiek omarmd en kende ongekende populariteit.

Na veel controverse mocht uiteindelijk de dans op de dansscholen in Nederland onderwezen worden.
De tangomuziek ontwikkelde zich als een heuse, op zichzelf staande muziekstijl en Nederland werd ­bezocht door vele beroemde tangomusici uit Argentinie. De tangomuziek heeft grote ontwikkelingen doorgemaakt en ook in Nederland is een grote tangobeweging te zien, af en toe aangewakkerd door ­gebeurtenissen zoals het huwelijk van onze koning en koningin.

“Een mens moet zo mogelijk elke dag naar een liedje luisteren, een goed gedicht lezen, een mooi schilderij zien en als het even kan een paar zinnige woorden uiten.”
(Johann Wolfgang von Goethe)

Opmerkelijk aan de voorstelling Storybook is dat de liederen lezen als gedichten en kleine schilderijtjes zijn met elk hun eigen verhaal. Hoe langer je kijkt, hoe meer je ontdekt in de vele tinten grijs, de tere aquarellen en dikke lagen olieverf. Laat je leiden langs uitzonderlijke gebeurtenissen met gewone mensen en bijzondere personen in het leven van alledag. Gebonden door de warme stem van zangeres Michon Sprengers kan een ieder zich herkennen. En wanneer de laatste regel is gelezen, het boek wordt dichtgeslagen, valt weinig meer te zeggen dan: “Verhalen kleuren het leven en verrijken de mens.”